Billig mat, Mat, Middag
Comments 3

Eg sa at eg var nordpå?

No byrjar dokke sikkert bli leie av nordpå-bloggpostar, men denne er matrelatert, så då må det vel vere greit? Det har seg slik at det er tid for skrei på yttersia. Fiskebilen køyrde forbi, og far min er ikkje av den knuslete typen. Hadde det vore snakk om ungar hadde han teke dei, alle sju.

img_5560Men her var det snakk om skrei, ei kasse på ca. 30 kilo. Mor mi og eg prøvde å ymte frampå om at det kanskje var litt mykje, men han bladde opp, og kjøpte ei heil kasse. Ikkje var det dyrt heller, 30 kroner per kilo. Så fredag ettermiddag vart tilbrakt i kjellaren der vi fileterte, skar i skiver og salta torsk. 

Den som har filetert torsk veit at det er ikkje så enkelt. Gje meg ein laks eller ein sei any day. Torsken har bein på dei underlegaste plassar, og å skjere fine filetar er ikkje så lett. Men vi fileterte tre, skar to i skiver og salta fire. Torskar, altså.

Vi tok ein filet til middag, den dampa vi i folie med vårløk, salt og peppar og litt sitronsaft. Deilig! Slik gjer du det:

img_5557Ein filet av torsk, sei eller hyse

To stilkar vårløk eller ein halv purre

2 ss smør eller olivenolje

1 ss sitronsaft

Salt og peppar

Sett potetene på kok i ei romsleg gryte som du har eit tett og godt lok til.

Smør eit stykke brei aluminiumsfolie med smør eller olje, og legg i fisken. Hakk purre eller vårløk, og dryss det over. Salte og pepre godt, det skal meir salt i enn du trur. Ha på resten av smøret eller oljen.

Pakk igjen folien til ein fast pakke. La fisken dampe oppå potetene i 20 minutt. Server med kokte gulrøtter eller gulrotstuing.

This entry was posted in: Billig mat, Mat, Middag

by

Kvinne, bur i Oslo og har feriehus i Billingsfors, lever med mat, musikk, dufter og ein hage, gjer mitt beste for å nyte livet.

3 Comments

  1. Vivi says

    Dette så jo super godt ut. Torsk er min favoritt fisk. Håper du får en super fin påske.

  2. hildeG says

    Beklager – jeg kunne bare ikke dy meg:

    EN HANDELSREISENDES LIV
    – et barnerim for de (ikke helt) voksne
    Søren Sørpå het en mann fra
    sør som nordpå gikk i land fra
    båten som han var ombord på,
    og der traff han Nora Nordpå.

    (Sørpå er en kavaler på
    førr – av dem som damer ser på,
    og som kvinnesjelen tror på,
    men som altså driver hor på
    små forretningsreiser nordpå.)

    Hun er riktig søt med hatt på.
    Sørpå stirrer rent betatt på
    denne skatt han har fått fatt på
    skattefritt – og som man attpå-
    til kan tilbringe en natt på.

    Det trengs ikke mange ord på
    å få drag på frøken Nordpå:
    «Si meg hvilket rom De bor på …»
    «Jeg har rom med egen dør på.
    Bare stig på, De, herr Sørpå!»

    Snart har Sørpå satt likør på
    bordet, hvorpå Sørpå klør på
    ben med silkestrømpeflor på,
    hvilket lille frøken Nordpå
    avgjort setter meget pris på.
    (Det er hennes knis bevis på.)

    Derpå – er det satt sensur på
    måten Søren drev amour på.
    Det besøket ble han far på.
    Brevet fikk hun aldri svar på,
    for han dro til neste fest på
    små forretningsreiser – vestpå.

    Kvinner! Ikke se og hør på
    slike menn! For menn som Sørpå
    blir man mor på at man tror på.
    (Man er sur på Sørpå nordpå!)

    André Bjerke (1918-1985)
    Frå samlinga: En jeger og hans hund, 1958

Leave a Reply