All posts filed under: Kjøtt

Det grunnleggande


I skulen høyrer vi om grunnleggande dugleik, dei tinga som alle skal lære, som lesing, skriving og rekning. Men det finst grunnleggande teknikkar som ein må meistre på kjøkenet og, så i dag skal du få lære, eller repetere, nokre av dei. Eg må berre innrømme det, eg elskar saus av alle variantar. Frå barndommen av har eg eit særleg kjærleiksforhold til brun saus, denne utskjelte, kjedelege, stive og alderdommelege massen som mange avskyr. Eg elskar den, like fullt. Difor har eg også eksperimentert mykje med den, og eg huskar enno som om det var i går då eg fekk vere med ei erfaren kokke då ho laga ein bryllupsmiddag tidleg på nittitalet. Då braut ho eit stort stykke norzola opp i gryta, og eg sto med store auge og såg på. Eg treng kanskje ikkje nemne det, men sausen vart utruleg god. I dag skal du lære å lage brun saus, og viss du har laga det mykje gjennom åra, så kanskje du kan få litt inspirasjon til å justere smaken slik at den …

Sunn vårsnacks – ferske vårrullar


No er butikkane fulle av friske, fine vårgrønsaker, og kva lagar vi då? Ferske vårrullar, sjølvsagt! Ferske vårrullar er passe eksotisk, passe sunt og med deilig frisk, sprø smak. Du kan fylle det med det du har i huset, eller gå bananas i grønsaksbutikken, og finne masse spennande som kan puttast i rispapiret. Utgangspunktet er nemleg asiatisk rispapir. Det er ein enkel deig av rismjøl og vatn, som er tørka til stive flak. Dei skal fort fuktast, og så er dei klare til å bli fylt med gode greier. Dei klassiske vårrullane er friterte, men desse skal spisast usteikte, med tynt snitta fine grønsaker inni. Det som verkeleg løftar dei ferske vårrullane er sausen du dyppar dei i. Eg har laga to ulike, ein som er basert på søt chilisaus, og ein som er basert på hoisinsaus. Enkle greier, altså, men du må ein tur i den eksotiske hylla i butikken, eller innom din næraste eksotiske matbutikk. Der finn du eit enormt utval av sausar, dippar og krydder, og ikkje minst fersk koriander, som er …

Saftig burger


Middag ute? Tja, det er kanskje ikkje heilt tida for det. Men ein klassisk, saftig hamburger kan ein jo lage inne, og så kan du spare oppskrifta til den varmande sola dukkar opp att. Og når du først er i gang, så kan du like gjerne lage tilbehøret og, ikkje sant? Eg serverer mine hamburgerar med ein syrleg coleslaw, og ferske, luftige hamburgerbrød. For å få dei gode og ikkje alt for harde har eg litt smør og eit egg i deigvæska. Det gjer at dei får perfekt konsistens og smak. Eg likar frø på hamburgerbrøda, og sesamfrø er det klassiske strøet. Denne gongen prøvde eg med valmuefrø, og det vart også veldig godt. Vil du ha frø på bør du pensle bollane med egg for at frøa skal sitte fast. Sjølve burgeren er det veldig lite styr med. Du treng ikkje spe eller kna deigen spesielt mykje, berre krydre den forsiktig, slik at kjøttsmaken vert framheva. Når eg skal verkeleg slå ut håret finhakkar eg oppbløytte, soltørka tomatar og rører inn i kjøttdeigen. Det gjev ein …

Lapskaus på gamlemåten


Det finst mange måtar å lage lapskaus på, og då tenker eg ikkje på å opne ein boks.  Min lettvinte metode er med bacon, kanskje til og med ferdig kutta i terning, som eg fresar i gryta, før eg heller på buljong og lapskausgrønsaker, og lar det koke i tjue minutt. Det er ein kjapp og enkel kvardagsmiddag, som ein som tidleg som råd er bør lære ungane å lage, slik at ein kan delegere middagen nokre dagar i veka.  Når ein brukar gamlemåten, som eg har gjort i dag, så byrjar ein med svineknokar. Finn eg salta svineknokar, eller kanskje aller helst salta og røykte, så kjøper eg dei på flekken, og byrjar allereie å gle meg over lapskausgryta som ventar.  Gamlemåten medfører og at ting tek tid. Ikkje nødvendigvis tid brukt framfor kjøkkenbenken eller komfyren, men du kan ikkje byrje tjue minutt før maten skal stå på bordet. Knokane er den første utfordringa. Slikt kjøt er ikkje spesielt mørt, så det må koke lenge. Eg set knokane på kok kvelden før lapskausen skal …

Andebryst med betechips og plommesaus


Vi fekk ho som ikkje lenger er tenåring på hyggeleg besøk frå Trondheim i helga, det er alltid like stas. Dessverre hadde vi ingen gjøkalv å slakte, derimot hadde vi nokre aldeles nydelege andebryst som vi tok fram i høve besøket. Det er vel så nær gjestens favorittmat som vi kan kome, så det vart sett stor pris på. Eg hadde handla polkabeter, for å vere med på Green Bonanza si store beteutfordring, og gjesten fastslo med ein gong at ho ville vi skulle lage betechips. Så ho og broren vart sett til å kutte betane i tynne, fine skiver, og så vart dei rista med olje til dei var gylne og sprø. Til andebrysta laga eg ein klassisk plommesaus, den blir alltid suksess. Prøv den, den er veldig god til heilsteikt svinefilet og. Polkabetechips Fire polkabeter Olivenolje Nokre klyper salt Kutt polkabetene tynt, bruk gjerne mandolin om du har. Eg hadde ungdommar i huset, som kutta i veg. Legg chipsa utover bakepapir på eit brett, og pensle dei med olivenolje. La dei bake på …

To middagar i ein


Oppattevarma greinaløyse, kalla bestefaren min restemat han fekk servert. Jubelen sto altså ikkje i taket når middagsrestar kom på bordet. Men går det å gjere restematen spennande? Kanskje ikkje all restemat, men i dag skal du få forslag til korleis ein middag kan bli to gode. Eg byrja med ein kylling, eg fann ein stor, fin ein i kjøledisken. Den vart steikt, men sjølv om vi var fire vart det ein god del kjøt til overs. Det er ei eiga glede å stå der med ein delvis oppeten kylling, og pille den rein for kjøt. Kjøtet eg pillar av samlar eg i ein boks i kjøleskapet, og så brukar eg det i ei deilig suppe dagen etter. Den får du oppskrift på i morgon. Kyllingen går berre rett i omnen med salt og peppar, men eg tek den ut når den har stått ein time, og glaserer den før eg puttar den inn i omnen att. Glaseringa gir deilig smak, men sidan den er litt søt bør den ikkje vere med heile steiketida. Då vert …

Å bruke heile grisen


Eg skal vere heilt ærleg, eg syns det er veldig lettvint med filetar. Om det er laks, gris, okse eller torsk, det å få beinfri råvare som det går fort å lage til er det enklaste. Men skal vi leve berekraftig, og til og med flotte oss med å spise kjøt og fisk, så må vi faktisk også vere innstilte på å spise dei mindre populære delane av råvarene. Vi kan ikkje berre spise filet. Når det gjeld grisen er det vår trong til bacon og juleribbe som reddar dei meir ukurante delane av grisen. Ribba blir til og med selt (og spist) med svor på, og det er veldig god ressursbruk. Men kva gjer vi resten av året? Bacon er det uendeleg etterspurnad etter, men resten av ribbesida er også full av mat. Amerikanarane har funne løysinga, dei lagar spareribs av ribbbesida. Då tek du beingrinda som er att når baconet er skore av, krydrar det godt, og så grillar du det sakte på indirekte varme. Grillsesongen er ikkje heilt her enno, men dei …

Ribberull på norsk


I dag skal eg snakke på Østlandssendingen (slå på radioen kl. 16:30!) om kva ein kan bruke dei rimelege svineribbene vi finn rundt om i butikkane til, og det å lage ein ribberull er både juletradisjon og god økonomi. Ribberull er eit godt pålegg i julehelga, og når ribbene vert selt med rabatt så er det berre å kaste seg utpå. Går du til ein ordentleg slaktar, som eg syns ein bør gjere, kan du be slaktaren beine ut ribba for deg, og du må gjerne bruke ruta ribbe. Det gjer at rullen ser pen ut når den er klar til oppskjering. Eg er ikkje så glad i ferdig krydra ribbe, men den kan sjølvsagt brukast. Då bør du droppe å tilsette salt og peppar i ribberullen. Eit tips for å sikre ein god og kraftig kryddersmak er å kjøpe nytt krydder. Ofte har ein krydderposar liggande i skapet, som vart kjøpt inn i forfjor, eller året før der. Krydder oppbevart i papirposar i ein krøll misser smaken, og gir lite punch. Vil du bruke …

Tradisjonelt på nytt – kålrulettar med savoykål


Nye råvarer kjem i butikkane, det inspirerer til å lage velkjende klassikarar på nye måtar. Eg elska kålrulettar då eg var lita. Eg syntest eigentleg vi hadde det alt for sjeldan. No lagar eg sjølv mat til min familie, og gløymer at det går an å lage ein klassikar som kålrulettar. Men då eg fann eit stort, saftig savoykålhovud vart eg inspirert. For eg må innrømme det, ein av grunnane til at eg ikkje lagar kålrulettar så ofte er at det er så styrete å få blada av kålhovudet. Men savoykål er ikkje så tettpakka som eit klassisk kålhovud, og er lettare å bruke. Viss du ikkje finn savoykål i din butikk kan du bruke spisskål, den er også lausare og lettare å bruke i denne retten. Det lønner seg å forvelle kålblada fort i kokekrafta før du lagar rulettane, det gjer dei lettare å jobbe med. Viss du ikkje er ein trena kålrullar kan det vere ein fordel å vere to første gongen ein rullar rulettane. Det er litt knotete å knytte tråden rundt …

Oksegryte med søtpoteter og persillerot


I dag har eg laga ei kjøttgryte med rotgrønsaker og paprika. Det er ein slags variant av biff stroganoff, og den er laga av billig og seigt oksekjøt. Men det seige kjøtet er det beste når det får koke lenge, så det handlar berre om å vere tolmodig. Eller eventuelt å ha ein trykkokar. Når ein er mange til bords må det mykje kjøt til, og det å stå og steike kjøtet i porsjonar i gryta er uendeleg kjedeleg, og fyller huset med steikeos. Eg fann ein genial måte å gjere dette på, som går mykje fortare, og som skjer medan du gjer andre ting. Eg steiker kjøtet med varmluft i steikeovnen! Då får eg i gang ein fin mailliard-prosess, den gjer at kjøtet vert brunt og ikkje minst at det blir masse deilig smak i gryta. Har du trykkokar så puttar du så kjøtet i gryta, får opp trykket, og så er kjøtet mørt på førti minutt. Har du ikkje det, legg du kjøtet i ei gryte, og lar det koke i to timar. …

Andebryst med plommesaus og dobbeltbakte poteter


Å kose seg med vener og god mat blir berre viktigare dess mørkare og våtare det vert ute. Vi har invitert til festmiddag, og her er menyen. Eg elskar andebryst, og eg tek det alltid med heim når eg er i utlandet. Sist storejenta var ute og reiste forsto eg at eg har oppdrege henne godt, ho kom heim frå reise med fire andebryst i kofferten. Betre gåve får eg ikkje. Får du ikkje tak i andebryst kan du lage denne oppskrifta med enten kyllingbryst eller kalkunbryst. Juster steiketida etter kor tjukt kjøtstykket du brukar er. Sausen eg lagar i dag har eg laga i mange år. Eg lærte den av Arne Brimi, og den er veldig enkel, samtidig som den smakar heilt fantastisk. Først for kort tid sidan lærte eg at den (eller iallfall startpunktet på sausen) har eit ”pent” fransk namn, gastrique. Du lagar den ved å smelte sukker i panna, og så koke ut med raudvinseddik, eller viss du vil ha den litt mildare, raudvin. Så let du den koke vidare med …

Pulled pork – fillegris


 Pulled pork er den nye ”fema”, alle skal grille store stykke av gris på indirekte varme.  Eg kallar det fillegris, eg likar norske namn på ting. Å steike kjøt sakte og på relativt låg temperatur er ikkje nytt, det fine med det er at du får brukt upopulære stykkingsdelar som bog og nakke, og at det vert smakfullt og saftig viss du gjer det rett. Mange insisterer på å bruke grillen til dette, men det blir for komplisert for meg. Det er eit styr med å fylle på kol, passe på at det ikkje brenn ut, at det ikkje vert for varmt og at det ikkje brenn seg. Ein har langt betre kontroll viss ein gjer det i den kjære steikeomnen. Så no får du ei idiotsikker oppskrift som sikrar deg eit perfekt resultat og ein smaksrik middag som eigentleg lagar seg sjølv. Min variant har blitt gnidd inn med sennep og honning, det gir karamellsmak, ein sterk dijon-sennep gir litt sting og det blir ei deilig sjy i botnen som kan kokast inn og …

Per l’Italia!


Ei veke i Italia er godt både for sjela og lekamen. Det er fint å bli kjend med ein annan kultur, og den italienske er trass alt ikkje så fjern for oss, spesielt ikkje når det gjeld mat. Pasta og pizza har blitt norske daglegrettar, og vi har teke i bruk urter som timian, basilikum og oregano som før stort sett var ukjende i vår matkultur. Men det å ete er annleis i Italia enn her. Det er eit heilt rituale, med primi (forrett), pasta, secondi (hovudrett) og dolci som er dessertar. Med fire rettar seier det seg sjølv at kvar rett må bli ganske beskjeden. Eg har lese hissige amerikanarars omtalar av italienske restaurantar der dei rasar over å ha fått servert to tynne skiver kalvefilet til hovudrett. Når ein har vore i USA og sett amerikanske porsjonar så forstår ein at her er det rom for misforståingar. When in Rome, do as the Romans er eit gamalt ordtak, og eg prøver å halde meg til det. Men ofte er eg mett etter forrett …

Marokkansk geitefilet


Eg er fast kunde hos Anni’s pølsemakeri, dei har utruleg gode pølser med ulike smakar og teksturar. Så nokre gode pølser derfrå med ein coleslaw og heimelaga potetmos er hurtigmiddagen heime hos oss. Sist eg var der fekk eg med meg ein geitefilet heim, det var ei heilt ny råvare for meg. Vi har spist både svinefilet, lammefilet og reinsdyrfilet, men geit er sjelden vare. Slike freistingar klarer eg ikkje stå mot, så eg byrja med ein gong å drodle idéar om korleis eg skulle lage den til. Geitekjøt er faktisk ganske vanleg i Afrika, så eg tenkte at ein marokkansk variant måtte vere bra. Kjøtet er mildt, men ikkje for nøytralt. Det er ikkje så markant i smaken som sauekjøt. Eg hadde eit glas mosa chili i kjøleskapet, og lagde ein harissakrydra filet med couscous. Vel, det var planen, inntil eg oppdaga at vi ikkje hadde couscous i huset. Tabbe! Tørrvarer brukar eg å vere god på. Vi hadde ikkje bulgur eller quinoa ein gong, så no må det handlast tørrvarer, note to self. Men …

Steikeovnen fiksar alt


Kan ein lage ein full middag i steikeovnen, utan å skitne til gryter og vispar? Ja, klart ein kan! Det er praktisk å bruke steikovnen. Det blir mindre oppvask, maten står der utan behov for røring og visping, og medan du gjer andre ting vert maten ferdig heilt av seg sjølv. Trikset for å lage fleire ting i steikeovnen samtidig er å bruke små former, og å steike kjøtet i steikepose, slik at det ikkje avgjev alt for mykje smak og aroma. I det siste har kjøt komt i butikkane der innpakninga er ein steikepose. Det er praktisk, sjølv om du kan oppnå det same med ein vanleg steikepose som du får kjøpt i butikken. Fordelen med steikepose er at all safta frå kjøtet blir i posen, den er med på å gjere kjøtet saftig og smakfullt, og det gjev grunnlag for ein førsteklasses saus. Når eg lagar middag av seige kjøttypar brukar eg som regel å la kjøtet få lang tid i omnen, ved låg temperatur. Då får du mørt og saftig kjøt på …

På burgerkurs!


Eg har heilt gløymt å fortelje at eg var på eit aldeles førsteklasses burgerkurs her om dagen! Nortura/Gilde inviterte meg og nokre fleire matskribentar inn på utviklingskjøkkenet sitt, og det var utruleg gøy. Der fekk vi halde på med dei flottaste råvarene, og leike oss fram til saftige, gode burgerar som vi steikte på det proffe utstyret som dei brukar der i garden. Sjefen sjølv, Steve Westerby, lærte oss det grunnleggande om korleis ein handterer kjøt som skal brukast i ein burger. Vi fekk bli med inn i det aller heilagste, krydderrommet, og prøve oss fram med alt som var der. Det var utruleg gøy, og resultata vart deretter. Det viktigaste eg lærte var at generelt krydrar eg litt lite. Å vere litt meir vågal er vegen å gå for å få spennande og velsmakande burgerar. Og burgeren eg endte opp med vart sånn cirka slik: Hamburger 200 g kjøttdeig 200 g karbonadedeig 1 ts salt 1 ts paprikapulver 1 ts oregano 1/2 ts peppar 1/2 ts løkpulver Ha kjøtet i ein bolle, og elt …

Ein saftig biff


Har du det som meg? Då elskar du biff. Ein godt tillaga biff gjer meg ganske enkelt lukkeleg. Det er ikkje spesielt komplisert heller, om ein berre passar på nokre viktige detaljar: Kjøtet må vere mørt. Det betyr at dess nærare utløpsdatoen du kjem dess betre er kjøtet. Til og med ein flatbiff kan bli saftig, mør og god med rett handsaming og steikt på forskriftsmessig vis. Kjøtet må vere romtemperert når du steiker det. Kaldt kjøt kjøler ned steikefeittet og panna, og dermed får ikkje biffen den fine steikeskorpa som held saftene og smakane på plass. Kjøt som er marmorert av feitt, til dømes entrecote, er saftigare og betre på smak enn magert kjøt utan synleg feitt. Feittet er ein viktig smaksberar, og det innsprengte feittet ber fram kjøtsmaken på ein strålande måte. Så øv deg på å steike biff nokre gongar, og ikkje miss motet om du lagar eitt par skosålar ein gong i blant. Her som på alle andre område i livet gjeld prinsippet om at ein må øve, skal ein bli god. …

Svineschnitzel med capunata


I dag var eg innom den lokale slaktaren. Han hadde teke ei fersk skinke, og skore den i tynne skiver til schnitzel. Tradisjonelt vart schnitzel laga med kalv, men det  lyse, fine svinekjøtet passar like godt panert med mjøl, egg og brødsmular. Denne paneringsmetoden kallast dobbeltpanering, og kan brukast på både kjøt og fisk. Eg lagar ofte mitt eige griljermjøl. Når brødet byrjar å bli kjedeleg og tørt skjer eg det i små terningar,  og let det tørke enten over ein varmeovn eller på eit brett i steikeomnen på låg varme. Desse terningane kan brukast som musli, som dryss på salatar eller bløytt i mjølk til å spe kjøtdeig til kjøtkaker med. Når eg treng strø til gratengar eller til panering køyrer eg ein neve terningar til smular i matmølla. Det blir ein mykje betre smak enn det vanlege griljermjølet ein får kjøpt, som ofte kun er knust flatbrød. Har du ikkje samla brødterningar kan du ganske enkelt knuse to-tre knekkebrød. Til schnitzelen serverer eg capunata. Capunata er eit døme på dei magiske smakseigenskapane til …

Biff-wok


Dette er ein godt krydra, men ikkje alt for sterk biffwokrett. Eg er glad i krydra mat, men den treng ikkje vere sterk, altså full av chili og slikt. Denne varianten inneheld krydder som du kanskje mest assosierer med julebaksten, men det passar også fint til saltmat. Du kan bruke alle typar oksekjøt i denne wok-retten, eg brukte strimlar av mørbrad. Grovare kjøt treng litt lenger koke-/steiketid, så tilpass tida til typen kjøt du har valt. Eg serverer denne woken med eggnudlar. Det finn du i den asiatiske hylla i matbutikken, og det er lettvint å bruke. Koketida er som regel ikkje meir enn fire-fem minutt. Sjå om du finn fullkornsnudlar, dei gir litt meir fiber og mineral i kosten. Finn du ikkje eggnudlar så kan du koke ris til. Og så må eg berre seie at du må ikkje la deg skræme av ingredienslista, som kan virke lang. Du har mykje av dette i kjøkkenskapet, det er eg sikker på. Sjekk blant julekryddera, og finn du ikkje det du treng der kan du leite i …

I den svarte gryta


Å koke kjøt er undervurdert, dei fleste gjer det berre når dei skal lage fårikål. Men det gir deilig smak, og kjøt i grytebitar er dryg mat som mettar mange. Eg er så heldig at eg har fått meg ein trykkokar, og då går i tillegg kjøtkokinga unna på ein fjerdedel av tida. Plutseleg tek ting mykje kortare tid, og kjøtet vert mørt som smør. Så har du ein trykkokar, så ta den ut av skapet, eller ønsk deg ein til bursdagen din, det er for lenge til jul. Når eg lagar slike fyldige kjøtgryter brukar eg å steike kjøtet først. Det gjev masse smak, og kjøtet får ein flott farge, i staden for den klassiske grå fargen som vanleg kokt kjøt får. Så steiker eg løken i same gryte og slår på kraft. Då går ingenting tapt, alt det gode blir med i gryta og lagar ein fantastisk saus. Ikkje bli uroa om det legg seg ved og ser ganske mørkt ut, når du kokar gryta ut med kraft blir det som ligg i …

Det steikte kjøtet


Eg har ofte tenkt på kva den første homo sapiens tenkte då ho oppdaga kor godt steikt kjøt er. Kanskje var det etter ein skogbrann, at ein hjort eller ein moskus vart fanga av flammane, og vart liggande forkola og svart. Men det skjer noko magisk når kjøt vert varma opp. Det vert mørt, og får ein fantastisk smak. Reint kjemisk oppstår det ein Maillard-reaksjon, ein reaksjon mellom spesifikke sukkerartar og aminosyrer når temperaturen kjem opp i 120 grader, som gjer at nye smaks-, lukt- og fargestoff vert danna. Når du tenker over skilnaden mellom smaken på kokt kjøt, som normalt ikkje kjem over 100 grader, og steikt kjøt, som vert ein god del varmare, så er den store skilnaden nettopp denne Maillard-reaksjonen. Det er den same reaksjonen som gir den fantastiske smaken av skorpa på nybakt brød, eller den søte, deilige smaken av gyllensteikt løk. Men i dag handlar det om steikt kjøt. Storfekjøt er meir eller mindre mørt alt etter kva del av dyret det er henta frå. Samstundes er det gjerne slik …

Raud svinefilet med grilla squash


I denne varianten av svinefilet har eg brukt røykt paprika. Eg veit om folk som har leita etter det ei stund, men ein får tak i det i nettbutikkar som sel krydder, og i spanske og britiske supermarknader. Denne retten kan du veldig gjerne lage på grill, då lar du kjøtet få ein runde på høg varme, før du ettersteiker fileten på indirekte varme til den har nådd ønska kjernetemperatur. Eg blanda kryddera, og sikta dei over kjøtet. Det fungerer når du vil ha eit raust lag med krydder. La kjøtet ligge med krydderet på i to-tre timar, det gir smak og fin farge. Eg serverte svinefileten med ein plommesaus og grilla squash. Plommesausen kan serverast varm eller kald, og viss du lagar den som du lagar syltetøy er den langtidsholdbar. Perfekt til svin og til ulike wok-rettar. Slik gjorde eg det: Raud svinefilet 1 kg ytrefilet av svin 2 ts røykt paprika 2 ts vanleg paprika 2 ts urtesalt Olje til steiking Bland saman kryddera. Sikt først eit dryss på tallerkenen, legg så kjøtet …

Spicy kjøttpudding


På enkelte område er eg ei enkel sjel, eg seier mellom anna aldri nei til ein god kjøttpudding. Dette er ein godt krydra variant, og i kjend Alt godt-stil har eg lurt grønsakene inn i puddingen, slik at ein dermed får i desse fine (ikkje fullt så) små meir grønsaker enn dei frivillig ville forsyne seg med. Slik gjorde eg det: Spicy kjøttpudding med bakt paprika 4 paprikaer, gjerne av ulik farge 500 g medisterdeig 2 egg 1 dl mjølk 3 ss potetmjøl 300 g sopp 1 løk 1/2 purre 3  stilkar stangselleri 4 ss smør og/eller olje 1/2 ts malt svart peppar 1/2 ts cayennepeppar 1/2 ts malt muskat 2 ss soyasaus Salt Glasering: 1 ss ketchup 1 ss honning, flytande Set omnen på 200 grader. Rens paprikaene, og del dei i båtar. Legg båtane av tre paprikaer i ei eldfast skål, og strø salt og peppar over. Ringle over olje, og bak paprikaene til dei er møre i omnen. Ha medisterdeigen i ein kjøkkenmaskin. Har du Kenwood, så bruk K-spaden. Ha i 1 …

Ein svensk klassikar – sjømannsbiff


Eit viktig oppdrag førte meg til Sverige på laurdag, det var ein strålande fin tur med fine damer som reisefølge og ny kunnskap om geografien både i Austfold og Akershus. For ikkje å snakke om Väst-Värmland. I Charlottenberg stoppa vi på Olav Thon sitt staselege kjøpesenter, og vi tilbrakte litt tid i kjøttdisken der. Noko av det som vart med meg heim var ein pakke med sjømannsbiffar. Eg er litt oppteken av namn, så desse flate, tynne biffane måtte bli med heim. Vel heime googla eg, og fann ut at sjømannsbiff er ein tradisjonsrik svensk byssemiddagsrett. I byssa på ein båt har ein ikkje staselege komfyrar og mykje utstyr, det du lagar må kunne skje på eit bluss og med ei gryte. Så no har eg lese meg igjennom ei lang rekke sjømannsbiffoppskrifter, og konstruert mi eiga, som eg vonar du vil like. Til sjømannsbiff treng ein ikkje det aller møraste kjøtet, så mørbrad eller bankekjøt går fint. Kjøtet skal skjerast tynt, og gjerne av eit stort stykke slik at skivene vert fine og lange. …

Nudelsalat med ingefæreddik


I nokre av julegåvekorgene som gjekk til søskena våre i fjor (!!) låg det ei flaske ingefæreddik. Den vart til som eit av mine mange kjøkkeneksperiment, og vart overraskande god, syns eg sjølv. Eg såg for meg at den kunne brukast i ei lun nudelsalat, og sidan eg gir bort eddiken må eg jo også gi bort oppskrifta både på salaten og eddiken. Ingefæreddik 5 dl 7% kvit eddik 2 cm ingefær, ca. 20 g 0,5 dl balsamicoeddik Skjer ingefæren i tynne skiver. Bland saman kvit eddik, balsamicoeddik og ingefær, og la det stå nokre dagar i kjøleskap. Eg brukte eit reinvaska sylteagurkglas med skrukork. Smak på eddiken av og til. Når du syns den har fått tilstrekkeleg ingefærsmak kan du sile frå ingefæren, og helle eddiken på ei rein flaske. Til nudelsalaten brukte eg det eg hadde att i kjøleskapet av grønsaker etter jula. Nokre slakke brekkbønner, ein stangselleri som hadde sett sine beste dagar, ein paprika som hadde blitt mjuk men ikkje blaut og restane av ein purre fekk vere med i salaten. …