Livet, Lykke
Comments 4

Denne mannen


Han vil det eg vil.

Han les tankane mine. Og så spør han for å sjekke om det stemmer.

Han seier det han meiner. Og det ligg aldri, aldri ei avvising i det.

Han held ut med mine hang-ups og tøysete idéar. Og ofte blir han jammen med på dei og.

Han høyrer på meg. Tolmodig og open.

Han er ærleg. Tvers igjennom ærleg. Og det gjer meg aldri redd.

Han seier alle dei rette tinga. Kvar gong.

Han ser på tv viss eg ser på tv, fordi det er så koseleg å gjere det saman. (Han har aldri sett på tv før.)

Han tek passe mykje omsyn til meg. Ikkje for mykje, ikkje for lite.

Han blir ikkje redd.

Og eg blir eit betre menneske av å vere saman med han.

Er det rart eg elskar denne mannen?

This entry was posted in: Livet, Lykke

av

Kvinne, bur i Oslo, lever med mat, musikk, dufter, ein liten hage, gjer mitt beste for å nyte livet.

4 Comments

  1. Snuffeldyret says

    Som vi sier på Lierskovisk: e de itj hæle når ailt klaffe?

    Likar

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s