Månad: januar 2011

Gjør livet levende?


Stort sett føler eg meg på høgde med det som skjer rundt meg, eg føler meg ikkje gamal til sinns. Men av og til treff eg på ting som får meg til å føle meg streng og jomfrunalsk. Som dette. Kan det vere naudsynt? Kan vi ikkje vere ærlege med kvarandre, og handtere liva våre nokolunde ryddig og ope? Eg kan ikkje sjå ein einaste god grunn til å skulle gå så langt. Ta vare på kvarandre, og slepp taket viss det er det rette å gjere.

Marsipanfylte eple


Eg kjøper alltid inn frukt til jul, i von om at vi skal vere litt sunne innimellom alt snopet. Men det slår ikkje feil, det ligg eple att på fatet når jula er over. Eg fann ein halveten marsipangris i eit skap, då vert det deilige marsipanfylte eple til dessert. Denne oppskrifta er til seks personar. Slik gjer eg det: Marsipanfylte eple Seks eple 125 g marsipan to eggekviter Ei klype salt Litt smør ½ ts kanel Set omnen på 180 grader. Skrell epla og stikk ut kjernehuset. Stikk gjerne ut litt raust av epla, då blir det plass til meir marsipanmasse. Legg dei i eit smurt eldfast fat. Smør epla inn med eit tynt lag smør. Riv marsipanen på eit rivjern. Pisk to eggekviter stive med litt salt. Vend inn den rivne marsipanen og kanel. Då vert massen flat, men det gjer ingenting. Den hevar seg i omnen likevel. Fyll marsipanmassen i epla. Steik epla på 180 grader i 30 minutt. Server med piska krem og litt karamellsaus om du er i det rampete …

Totalt mørker


Bill Zeller var ein ung programmerar som allereie har utmerka seg med å skape program som har vekt oppsikt og er brukt av svært mange. Han valde å ta livet sitt søndag som var, og etterlot seg dette sjølvmordsbrevet. Det gjer utruleg inntrykk på meg, av mange grunnar. Det riv hjarta mitt ut at nokon skal oppleve slik smerte, påført dei av andre. Og så gjev det meg grunn til å setje pris på mitt eige liv slik det er, med sorger og gleder, feil og fantastiske opplevingar.

Faking gold


Her er ei kul dame som er heilt ny for meg. (Eg er ikkje den mest oppdaterte på musikkfronten altså, men noko får eg med meg.) Ho er norsk, men jobbar i London under konseptet Mr. Little jeans. Kul musikk!

Venn eller ikkje?


Nokre veneførespurnader på Facebook er enklare enn andre. Gamle, kjære vener som eg har mist kontakta med utan grunn er det berre kjekt å høyre frå. Til relativt nyleg har Face vore ei frisone. Men no har foreldregenerasjonen vår byrja å kome på Facebook, og då må ein vurdere nøye. Kva gjer ein? Her er eit flytskjema som du kan bruke for å ta stilling til om du skal legge til dine foreldre eller ikkje. Treffande, spør du meg. (Og syns du skrifta er for lita så er du ikkje i målgruppa. Då risikerer du derimot å bli ditcha kva tid som helst.)

E-post frå Alt godt til FBI, NRK


Forbrukerinspektørene brukar ein astrolog for å gje råd om privatøkonomi. Her er e-posten min til prosjektleiar Frank Sivertsen i FBI-redaksjonen i NRK: Hei! Eg reagerer sterkt på at Forbrukerinspektørene brukar ein astrolog for å spå om framtidsutsiktene til ein mann som er brukt som case i programmet. At eit sanningssøkande og kritisk program som FBI skal bruke slike verkemiddel meiner eg er latterleg og ein hån mot prinsippa som eg går ut frå ligg til grunn for programmet. Ingen har nokonsinne klart å slå fast at astrologi har noko som helst for seg som verkemiddel for å forutsjå kva som vil skje. Å bruke astrologi for å rettleie personar som har økonomiske utfordringar er etter mitt syn å kaste blår i augene på dei som blir presentert i programmet. Med helsing Alt godt

Orden i kaoset?


Korleis har du det heime? Har du det «på stell»? Har du eit gjennomtenkt og oversiktleg interiør, eller er det kaos i krokane? Ja, eg veit det, det er eit veldig personleg spørsmål. Nokre eg kjenner har aldri besøk, dei skjems over rotet dei lever i. Andre, som ikkje har det noko ryddigare enn dei som skjems, tek imot framande og kjende med opne armar. Og så har du alle dei som har det «strøkent», og som alle andre samanliknar seg med, og er ørlite misunnelege på. Det skal ikkje vere enkelt, dette livet. Du har sånn orden i tinga dine, sa han eg har blitt så glad i. Det er smigrande, men eg føler det ikkje alltid slik sjølv. Det er mykje skam og skuldkjensle knytt til det å ha det ryddig og ordentleg i heimen sin. Eg vaks opp i eit hus som bar preg av å vere bebudd av næringsdrivande med kasteangst. Alt kan kome til nytte. For ikkje å snakke om det som har nostalgisk verdi. Far min kan ikkje rydde …

Luksusrestar


Etter jula er kjøleskapet fullt av mat som vart kjøpt inn til jul, men som vi aldri klarte å få spist opp. Ein handlar inn for mykje, rett og slett. Det verste er at eg lærer ikkje heller. Neste jul er det sikkert like ille. Men ein kan lage mykje god mat av restar. Utfordringa er å dryge maten, det er ikkje alltid ein har 200 g kjøt til kvar. Likevel er det lure triks som kan gjere at ein liten porsjon rekk til mange. Fåreribberestar i kjøtsuppe er genialt, då kan 200 g kjøt mette ein heil familie når ein tilset rikeleg med grønsaker i suppegryta. I dag skal eg wokke, då får eg til og med brukt opp litt av det som står på eksotiske flasker og glas i kjøleskapet. Soyasaus, plommesaus, østerssaus og søt chilisaus er kjempegodt i ein wok. Har du ikkje soyasaus kan du bytte den ut med østerssaus eller fiskesaus om du har det ståande. Søt chilisaus kan byttast ut med plommesaus eller søt soyasaus, ketjap manis. Kjøtet eg …

Ver velkomne!


Ja, ein kjenner seg verkeleg velkomne når ein vert møtt med ei trapp pynta på denne måten. Takk, kjære vennar, for ein fantastisk fest! Og godt nytt år, både til vertskapet i går kveld og til alle blogglesarane mine. Eg har ei sterk kjensle av at 2011 blir eit fint år på mange måtar.