Grønt, Livet, Lykke
Comments 3

Vegen til hjarta mitt


Vegen til mannen sitt hjarte går gjennom magen, vi er ikkje gamle før vi lærer det. Men kvar går vegen til mitt hjarte?

Då meiner eg ikkje den første autostradaen som ligg klar og open, og ber han bergta meg. Eg meiner kvardagsvegen, den vegen som må gåast om att og om att, som ein sti som ikkje får gro att. Som eit sauetrakk i fjellet, som ein sti over mark og eng. Der vi må gå fram og attende begge to, for å kjenne oss nær kvarandre og for å huske på kvifor autostradaen lå open for eit års tid sidan.

Min kjære har forstått det. Vegen til mitt hjarte er blomekledd. Når han ser fine blomar utanfor ein innvandrarbutikk stoppar han, og kjøper med seg ein bukett eller to. Og eg blir alltid like hoppande glad. Sjølv om det betyr at eg må vaske vase, blande næringspulver, kutte stilkar og dandere rett før gjestane kjem. For eg veit at han gjer det utelukkande for å gjere meg lukkeleg.

No har eg ein bukett med bleikrosa buskroser i stova, eit lite knippe cerisefarga roser i same vindauge og så desse nydelege fresiaene i spisestovevindauget. Er eg ikkje heldig?

This entry was posted in: Grønt, Livet, Lykke

av

Kvinne, bur i Oslo, lever med mat, musikk, dufter, ein liten hage, gjer mitt beste for å nyte livet.

3 Comments

  1. Heldig er du, men jeg er helt sikker på at du fortjener det også. Ha en riktig fin dag i dag.

    Likar

  2. Heldig er du, sier hodet mitt, mens pollenallergien nyser av bildet 😉 Han er kjempefin, fyren din!

    Likar

  3. Snuffeldyret lever! says

    Fiiine blomster, men det er Alstromeria ikke Freesia..

    Likar

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s