Stort sett føler eg meg på høgde med det som skjer rundt meg, eg føler meg ikkje gamal til sinns. Men av og til treff eg på ting som får meg til å føle meg streng og jomfrunalsk. Som dette. Kan det vere naudsynt? Kan vi ikkje vere ærlege med kvarandre, og handtere liva våre nokolunde ryddig og ope? Eg kan ikkje sjå ein einaste god grunn til å skulle gå så langt. Ta vare på kvarandre, og slepp taket viss det er det rette å gjere.
Det ser du her. Full sykkelkorg. Og no ligg all den snøen som fall på vegen brøyta opp langs sidene på bilane. Ein kan ikkje anna enn å synast synd på bileigarane. Vi syklistar derimot, har snart bære vegar. Strålande!
Eg kjøper alltid inn frukt til jul, i von om at vi skal vere litt sunne innimellom alt snopet. Men det slår ikkje feil, det ligg eple att på fatet når jula er over. Eg fann ein halveten marsipangris i eit skap, då vert det deilige marsipanfylte eple til dessert. Denne oppskrifta er til seks personar. Slik gjer eg det: Marsipanfylte eple Seks eple 125 g marsipan to eggekviter Ei klype salt Litt smør ½ ts kanel Set omnen på 180 grader. Skrell epla og stikk ut kjernehuset. Stikk gjerne ut litt raust av epla, då blir det plass til meir marsipanmasse. Legg dei i eit smurt eldfast fat. Smør epla inn med eit tynt lag smør. Riv marsipanen på eit rivjern. Pisk to eggekviter stive med litt salt. Vend inn den rivne marsipanen og kanel. Då vert massen flat, men det gjer ingenting. Den hevar seg i omnen likevel. Fyll marsipanmassen i epla. Steik epla på 180 grader i 30 minutt. Server med piska krem og litt karamellsaus om du er i det rampete …
Eg er veldig glad i Chanel si herreduft Egoïste. Eg skriv litt om den her. På ein liten runde på youtube fann eg denne kule reklamevideoen. Me like!
Bill Zeller var ein ung programmerar som allereie har utmerka seg med å skape program som har vekt oppsikt og er brukt av svært mange. Han valde å ta livet sitt søndag som var, og etterlot seg dette sjølvmordsbrevet. Det gjer utruleg inntrykk på meg, av mange grunnar. Det riv hjarta mitt ut at nokon skal oppleve slik smerte, påført dei av andre. Og så gjev det meg grunn til å setje pris på mitt eige liv slik det er, med sorger og gleder, feil og fantastiske opplevingar.
Denne vaktmesteren har ein morsom dag på jobben. Enjoy!
Her er ei kul dame som er heilt ny for meg. (Eg er ikkje den mest oppdaterte på musikkfronten altså, men noko får eg med meg.) Ho er norsk, men jobbar i London under konseptet Mr. Little jeans. Kul musikk!
Nokre veneførespurnader på Facebook er enklare enn andre. Gamle, kjære vener som eg har mist kontakta med utan grunn er det berre kjekt å høyre frå. Til relativt nyleg har Face vore ei frisone. Men no har foreldregenerasjonen vår byrja å kome på Facebook, og då må ein vurdere nøye. Kva gjer ein? Her er eit flytskjema som du kan bruke for å ta stilling til om du skal legge til dine foreldre eller ikkje. Treffande, spør du meg. (Og syns du skrifta er for lita så er du ikkje i målgruppa. Då risikerer du derimot å bli ditcha kva tid som helst.)
Forbrukerinspektørene brukar ein astrolog for å gje råd om privatøkonomi. Her er e-posten min til prosjektleiar Frank Sivertsen i FBI-redaksjonen i NRK: Hei! Eg reagerer sterkt på at Forbrukerinspektørene brukar ein astrolog for å spå om framtidsutsiktene til ein mann som er brukt som case i programmet. At eit sanningssøkande og kritisk program som FBI skal bruke slike verkemiddel meiner eg er latterleg og ein hån mot prinsippa som eg går ut frå ligg til grunn for programmet. Ingen har nokonsinne klart å slå fast at astrologi har noko som helst for seg som verkemiddel for å forutsjå kva som vil skje. Å bruke astrologi for å rettleie personar som har økonomiske utfordringar er etter mitt syn å kaste blår i augene på dei som blir presentert i programmet. Med helsing Alt godt
Denne sangen gjorde veldig inntrykk på meg då eg høyrde den for lenge sidan, og det tok litt tid før eg fann ut at det var indiansk-amerikanske Buffy Saint-Marie som hadde laga den. Uansett, er den ikkje fin?
Korleis har du det heime? Har du det «på stell»? Har du eit gjennomtenkt og oversiktleg interiør, eller er det kaos i krokane? Ja, eg veit det, det er eit veldig personleg spørsmål. Nokre eg kjenner har aldri besøk, dei skjems over rotet dei lever i. Andre, som ikkje har det noko ryddigare enn dei som skjems, tek imot framande og kjende med opne armar. Og så har du alle dei som har det «strøkent», og som alle andre samanliknar seg med, og er ørlite misunnelege på. Det skal ikkje vere enkelt, dette livet. Du har sånn orden i tinga dine, sa han eg har blitt så glad i. Det er smigrande, men eg føler det ikkje alltid slik sjølv. Det er mykje skam og skuldkjensle knytt til det å ha det ryddig og ordentleg i heimen sin. Eg vaks opp i eit hus som bar preg av å vere bebudd av næringsdrivande med kasteangst. Alt kan kome til nytte. For ikkje å snakke om det som har nostalgisk verdi. Far min kan ikkje rydde …
Etter jula er kjøleskapet fullt av mat som vart kjøpt inn til jul, men som vi aldri klarte å få spist opp. Ein handlar inn for mykje, rett og slett. Det verste er at eg lærer ikkje heller. Neste jul er det sikkert like ille. Men ein kan lage mykje god mat av restar. Utfordringa er å dryge maten, det er ikkje alltid ein har 200 g kjøt til kvar. Likevel er det lure triks som kan gjere at ein liten porsjon rekk til mange. Fåreribberestar i kjøtsuppe er genialt, då kan 200 g kjøt mette ein heil familie når ein tilset rikeleg med grønsaker i suppegryta. I dag skal eg wokke, då får eg til og med brukt opp litt av det som står på eksotiske flasker og glas i kjøleskapet. Soyasaus, plommesaus, østerssaus og søt chilisaus er kjempegodt i ein wok. Har du ikkje soyasaus kan du bytte den ut med østerssaus eller fiskesaus om du har det ståande. Søt chilisaus kan byttast ut med plommesaus eller søt soyasaus, ketjap manis. Kjøtet eg …
Ja, ein kjenner seg verkeleg velkomne når ein vert møtt med ei trapp pynta på denne måten. Takk, kjære vennar, for ein fantastisk fest! Og godt nytt år, både til vertskapet i går kveld og til alle blogglesarane mine. Eg har ei sterk kjensle av at 2011 blir eit fint år på mange måtar.
I september var eg på Storo og sjekka ut det nyopna kjøpesenteret, og i ein skobutikk fann eg dei perfekte danseskoa. Eg har alltid vore glad i sko frå Gabor, og der sto dei, perfekte, med raud såle, glatte og fine for å fungere på dansegolvet, og med ei lett stropp over vrista for å site godt på gjennom ein tango. Men finansane var elendige, så eg lot dei stå. I går var eg der igjen. Eg hadde ikkje gløymt skoa, men det var for usannsynleg at dei skulle ha dei att i min storleik. Fjortenåringen var tolmodig, og vart med meg for å sjå om dei sto der. To par hadde dei att, eit par i str. 37 og eit par i min storleik. Dei er like perfekte som dei var i september, og no syns eg at eg fortenar dei, for å ha venta så lenge. Eg drog kortet, og no er dei mine. Er dei ikkje flotte? Mine er ikkje semska, men i glatt skinn. Og med lysande raud såle, sjølvsagt. Lekkert!
Le Baiser du Dragon (Dragens kyss) kom i 2004, og var ei av dei store treduftene for kvinner lansert i rekka etter Diors Dolce Vita. Den er orientalsk, men i ein annan kategori enn Opium og Mitsouko. Den opnar floralt med appelsinblomst (neroli) og gardenia, første gongen eg lukta på den trudde eg det var mynte i den. Men det er dei florale notane som gir opninga eit lett preg, lettare enn Dolce Vita, som går meir rett på trenotane, med eit innslag av frukt. Etter ei stund blir Le Baiser varmare på huda, og den tek ikkje stor plass. Du skal ganske nær for å kjenne den, med mindre beraren har overdosert. Ein kan få assosiasjonar til vanilje, men det er patsjuli og amber som gir sødma i botnen. Men først og fremst er Le Baiser ei treduft, med sedertre som blir runda av med musk og dei søtlege notane. Den er ikkje så skarp som Feminité de Bois, og den er varmare og søtare i avslutninga enn Dolce Vita. Den tek ikkje på langt …
Korleis vi får nøklane varierer. Av og til møter vi ein nabo, nokre gongar møter vi dei vi skal bytte med her i Norge eller der vi kjem, og andre gongar ligg dei i ein konvolutt i ein ekspedisjon eller eit hittegodskontor på flyplassen, gjerne saman med bilnøklane, parkeringslappen som vi skal betale for og eit hyggeleg brev med instruksar om korleis vi skal køyre. Når vi kjem fram er det stilt, vi parkerer bilen og stig ut. Stort sett reiser vi «lett», vi har alltid tilgang til vaskemaskin, og sengetøy og handklede brukar vi av det som er i huset. Det gjer at vi reiser med små koffertar, eller klede til to i ein koffert. Når vi låser oss inn er det alltid spennande å sjå om vi kjenner oss att frå bilda på boligbytte.no. Vi går frå rom til rom, avtalar kven som skal sove kvar, sjekkar ut badet og kjøkkenet, og gjer oss kjent i huset. Skal vi ha gjestar i løpet av opphaldet planlegg vi kvar det er best at dei …
Romjula er tid for avslapping, ettertanke og frøbestilling blant dei hagegale. Men det er også beste tida for å sende og å motta boligbyttetilbod. Berre dei siste dagane har vi motteke tre tilbod frå Italia og eit frå Sveits. Det hus og husvære i vakre byar, pittoreske og sjarmerande. Det er tydeleg at det gode flytilbodet frå Nord-Italia, både Bergamo og Treviso, er med på å gjere Norge attraktivt for italienske boligbyttepartnerar. Håkken skal ein godblunke til, er spørsmålet vi må stille oss sjølve. Førebels har vi ikkje teke fast på noko, men det er ikkje lenge til vi må bestemme oss, iallfall seie nei til dei vi ikkje vil bytte med, slik at dei kan gå vidare i samtalar med andre. Vi byttar gjennom Homelink, som du kan besøke på http://www.boligbytte.no. Sjølv om du ikkje er medlem kan du gå inn og kikke for å sjå kva aktuelle bytteobjekt som finst der du vil reise. For den reiseglade er det reine godtebutikken å virre rundt på favorittdestinasjonane og sjå kva som byr seg. Erfaringane våre …
Det er berre å gjere det, veit du. Få med deg gjengen og rist på rumpa.
Her har du den moderne versjonen.
Slik ser det ut viss du står i stova til foreldra mine, og ser ut over havet i retning Volda. Er det ikkje vakkert? Og når vi set oss i bilen og reiser dit min kjære kjem frå møter vi denne utsikta omtrent midtvegs. Kjem du der grytidleg om morgonen kan du sjå hurtigruta passere.
No luktar det fantastisk av fåreribbe i huset, rabbene (kålrabi på sunnmørsk) kokar og det er ikkje så lenge til vi skal sette oss til bords. Eg ynskjer alle mine lesarar ei god jul, ta vare på dine og tell til ti når gamleonkel seier dumme ting, slik at verdskrigen bryt ut ein annan gong enn rundt julebordet. Har du bestilt julenisse vonar eg han er betre til beins enn han her.
Freden har senka seg. No står karamellpuddingen i omnen, fåreribba ligg i vatn og vi er på veg til eit seint førjulsselskap. Viss du gjekk glipp av grevinna og hovmesteren så finn du den her, så kan du sjå den når du vil. Fredeleg jul!
Nei, sjølvsagt gjer du ikkje det. Denne dagen er det ingen over 20 som kjedar seg. Dei som er under 20 held på å døy av keisemd, viss dei ikkje vert piska rundt av foreldra sine. Men uansett; skulle du ha ei stille stund for deg sjølv, så sjekk ut dette. Kule damer brukar nynorsk. Berre så du veit det.