Is i rubben, det var den store snakkisen i vinterferien. Den rubben eg driv med skal det normalt ikkje gå is i. Det er fordi det er ein dry-rub, den kan ikkje fryse. Nei da, eg berre tullar, dry-rub er ei blanding av krydder ein brukar på kjøt og fisk i staden for marinade. Eg brukar den same dry-rubben på både forrett og hovudrett, utan at det får dei til å smake likt. Dagens rub er lagd med svart peppar og korianderfrø. Korianderfrø får du i velassorterte butikkar og innvandrarbutikkar (som definitivt er velassorterte!). Dei du ikkje brukar opp kan du så, så får du fersk koriander til ei god thai-suppe ved eit seinare høve. Pepparen og korianderfrøa varmar eg opp i steikepanna til dei ”poppar”, og blir intenst aromatiske. Så knusar eg dei i mortar, og gnir det inn i det eg skal servere med godt med salt. Utgangspunktet for forretten er ein salma-filet. Dei er eg veldig glad i, det er topp kvalitet heilt til datoen går ut, og det blir ikkje noko svinn …
Helgefreden senkar seg, og eg trur det blir ei fin helg. I ettermiddag skal eg møte ei bloggevenninne IRL for første gong, det er alltid spennande. I morgon skal vi feire fjortenåringen, så kvelden går nok med til baking og anna førebuing av familieselskap. Eg feirar også med å vise deg påskevinduet mitt. Ja, eg veit det er litt tidleg, men det får ikkje hjelpe. Vi reiser bort i påska, og det er koseleg å ta fram pynten i litt god tid, syns eg. Vrihasselgreinene er lette å dekorere, og å gjere om frå jul til påske til andre feiringar og årstider. Påskeliljene kostar ingenting for tida, så eg kjøper nye bukettar rett som det er. Ha ei fredeleg helg, alle som stikk innom!
Arachne hadde ein fin post i går om dei tinga ho gler seg over. Gunn Hild Lem (Arachne) mista mannen sin i april i fjor, han døde av kreft. Likevel har ho klart å halde blikket festa framover, og med gode hjelparar rundt seg har ho skapt seg eit nytt liv. Det ho skriv rører meg, spesielt fordi eg sjølv er i ein overgangsfase som opplevest som dramatisk sjølv om alle vi involverte har gjort vårt beste for at det skulle gå greitt. I dag er det min tur til å lage ei liste over tinga eg gler meg over, dei tinga som gjer at eg kjenner meg heldig og glad. Her er den: 1. Eg har to fantastiske barn. Dei gjev meg så mykje på alle vis, vi kan snakke om alt, og vi ser kvarandre. 2. Eg valte rett mann å bli skilt frå. Han samarbeider, opptrer ryddig, tek initiativ og gjer alt han kan for at dette skal bli bra. 3. Eg har ein fin jobb med flotte kollegaer, samarbeidspartnarar og folk …
– at Virrvarr er fantastisk? Ho held på å skrive ein artikkelserie om Steiner-skulen og det ideologiske og pedagogiske grunnlaget for deira undervisning. Fantastisk! Les!
I dag blir det pappamiddag, den er brakt i hus av pappa, og viss eg er heldig kjem han innom for å ete den og. Eg fortalde om ekspressen som brakte fiskemat frå Ørsta Fiskemat austover før jul? Ein del av det som ikkje vart ete med ein gong vart putta i frysaren, og dette kosar eg meg med no. Dagens middag er blandaball. Du kan bruke Heidi si oppskrift, eller du kan få tak i frå vestlandet – viss du ikkje bur der då. All ball vert endå betre når den vert steikt, så det gjorde eg med desse juvelane. Eg skar ballen i centimetertjukke skiver. Men først steikte eg ein liten dose bacon. Ballen fekk steike i baconfeittet. Den salte, røykte smaken er perfekt saman med den kvite fisken og potetene i ballen. Eg serverer ballen med bacon og ein fin salat, her ser du grøn salat, tomat, fetaost og litt sitronsaft krysta over. Velbekomme!
Normalt held eg iris-dufter langt frå livet, eg har hatt nokre dårlege erfaringar der. Men eg er veldig glad i den klassiske white musk frå TBS, og har alltid testa flankerane frå dei og. No er dei ute med ein ny flanker, White musk Midnight Iris. Eg måtte prøve, og etter eit minutt eller to med skepsis så vart eg enig med meg sjølv om at denne slett ikkje er så verst. Det er ein klassisk floriental, den minner faktisk ikkje så reint lite om Karl Lagerfeld Floriental. Men den er utan fiol, heldigvis. Midnight iris opnar ganske friskt og krydra på ein gong, med varme og punch. Denne er ikkje diskret i opninga, men den roar seg relativt raskt. No, etter åtte timar på huda må eg inntil for å kjenne den. Nær inntil er den forførande, spennande, med eit hint av luksus. Denne parfymen luktar meir enn den kostar. Eg likar måten det orientalske er balansert med noko friskt, det er nok salvie og vannlilje som opplevest som urteaktig og grønt. Når den …
This is for my scented friends, I’m not going to Paris. Until August. 😉
Forseggjort søndagsfrukost gjer meg lykkeleg, og eg har vel fortalt tidlegare at eg er veldig glad i salatar med tunfisk. I dag lagde eg ein ny variant, basert på det som var i kjøleskapet. Dei salta sitronane er framleis med, eg har vel brukt opp ein tredjedel, tenker eg, til dressingar, salatar og gryterettar. I dag vart skalet av ein salt sitronbåt finhakka og blanda med tynne vårløkringar og rista graskarkjerner frå Singh. Eg hadde i to spiseskeier med remulade, og ein boks med tunfisk. Eg er så barnsleg at eg framleis likar tunfisk i gelé, men du kan sikkert bruke den i olje eller vatn og. Eg blanda det heile godt, og kverna litt svart peppar over. Røra eller salaten tok eg på skiver med rista brød. Prøv du og, det er kjempegodt!
Eg trur ikkje det er hol i ballongen, det er nok berre knuten som er open for tida. Det er altså ikkje mykje piff å hente her. Eg tenkte ikkje at det skulle bli så tungt, til no har eg klart det meste i livet ved å stå på litt hardare. Akkurat no fungerer ikkje det. Det er mange ting som kjem fram frå gøymde skuffer og skap når ein bryt opp, også ting som ligg langt tilbake i tid. Akkurat no er eg der, eg kjenner på ubearbeidde kjensler som eg i mange år har fortrengt i omsorg, glede og arbeid. Viss det finst ei førtiårskrise så er eg der no, eg trur det er slik det må kjennast. Eg er god til å feike, men det einaste som struttar her i huset no er tulipanane. Så ha tol med meg, send meg varme tankar, så skal eg prøve å samle meg. Eg klarer det innimellom, eg er på jobb og eg gir barna mine det dei treng, men av og til går altså …
Slike jenter har utfordra meg! Det er eg glad for, eg diggar bloggen hennar, og har du ikkje lese den så stikk innom. Ho vil at eg skal skrive sju ting om meg sjølv. Eg har gjort det før, men gjer det gjerne igjen når så hyggelege folk ber meg om det. Utfordringa er eigentleg å finne på sju nye ting, eg får prøve. Her er sju fakta om Alt godt: 1. Eg lever av å kjøpe inn. I kid you not, som Slike jenter ville ha sagt. Dronningreplikken var den gongen då ein pushy egyptisk suvenirselgar ville presse meg inn i sjappa si i souken i Kairo. «Ask me what I do for a living», sa eg. «What do you do for a living?» sa han, litt perpleks. «I shop», sa eg. «When I see something I like I buy it. So get out of my way!» Han ga seg. 2. Eg elskar å «lage til», og meiner sjølv eg er ei god vertinne. 3. Eg er utruleg glad i å reise. Viss det …
Eg fann denne på facebooksida til ein venn og må berre poste den her. Er ikkje slikt gøy? Bobby McFerrin er min helt!
-at Hjartesmil lagar magasin? Eit ordentleg papirmagasin som du kan halde i hendene og bla i og kose deg med? Ho har den finaste bloggen i bloggverda syns eg, sjølv om eg kanskje meir enn andre vert sjarmert av nynorsken hennar. Viss du vil ha eit slikt magasin kan du gå inn på bloggen hennar og legge att ei melding i dette innlegget. Ho held nemleg på av avgjere kor mange ho skal lage. Viss ud har lyst på eit slikt magasin, altså. Lykke til, fine Hjartesmil!
Tidene har endra seg, eg hadde svangerskapspermisjon før internett (nesten), før mobiltelefonar og før kaffebarane. Det var slitsomt, vi gjekk og gjekk, og vi gjekk og gjekk. Slik er det no:
Eg er inne i ein stim med kyllingkjøtdeig og cemokrydder, dette er den siste oppskrifta i ein serie. 😉 Denne måten å lage kjøtdeig til på er veldig enkel, du treng nesten ikkje oppskrift. Dersom du skal servere dette til fest, til dømes i ein barnebursdag, kan du tre kebabane på pinnar. Men det er ikkje nødvendig, iallfall ikkje viss du berre serverer det til ein kvardagsmiddag. Slik gjorde eg det: Kyllingkebab 400 g kyllingkjøtdeig 1 egg 2 ts cemo kotelettkrydder eller 1 ts salt 1/4 ts grovmalt peppar 1/8 ts knust koriander 1/4 ts timian Sett omnen på 200 grader, bruk varmluft viss du har. Knus krydderet i ein morter. Ha kjøtdeigen i ein bolle, og ha i eit egg og krydderet. Elt farsen glatt. Legg bakepapir på ei steikeplate. Fukt hendene med olje, og form farsen til 4-5 avlange «pølser». Legg pølsene på bakepapiret, og sett i omnen. La dei stå i omnen i 20 minutt. Sjekk når du tek dei ut at dei er gjennomsteikte ved å kutte i ein av dei. …