Author: Alt godt

Noko av det vakraste XV

Published by

Brazz Brothers vaks eg og opp med. Dei av vennane mine som spelte i korps var kvar sommar i Ørsta på sommarkurs med desse førde-brødrene, og kom heimatt høge på livet etter å ha jamma i ei tid då jamming ikkje ein gong hadde med syltetøy å gjere. Eg var skitmisunneleg, men verken piano eller chello hadde noko i korps å gjere. Og å synge var heilt utenkeleg, då måtte ein i allfall vere grimsting og synge kristelege songar, då var det greitt. Elles var det berre å vise seg fram, og det skulle ein ikkje. Dermed basta. Bruremarsjen til Jan Magne Førde er ei perle, og desse karane improviserer på ein måte som er heilt nydeleg. Sjå trommisen, han er berre strålande. Eg diggar dei, eg diggar dei! Opptaket er frå Landsfestivalen for korps i 2008 i Stavanger.

Litt ubeskjedent, men…

Published by

…eg har alltid kost meg med bursdagar, min eigen eller andres. Så eg står fram: I dag har eg bursdag! Eg fyller 29 for n’te gong, og nyt det! Dagen er tilbragt på jobb og i bilen langs den sørlandske hovedvei, og det er heilt OK. Denne flotte kaka «fekk eg» av ei venninne over dammen, så no delar eg den med dokke. Ha ein fortsatt fin kveld, og send meg ein tanke her eg sit i Flødevigen med ein nettforbindelse på dimensjon med ein sytråd. Vi gler oss til sola i morgon, for det er alltid pent vær på Sørlandet! 😀

Festbord i mai

Published by

Mai og desember er dei to store festmånadane for meg. Vi har mange bursdagar i mai, og dei mange fridagane er fine høve til å invitere huset fullt. Men det er ikkje alltid ein har lyst til å invitere til sitt ned-middag. Av og til er det deilig å berre mingle, danse, drikke sjampanje eller liknande og kose seg på ein meir uformell måte. Dei siste åra har ei tapas-bølge ridd landet. Uansett kvar du skal får du servert tapas, og det er langt frå den spanske tapasen, som berre er eit lite tiltygg til eit glas sherry. I dag prøver eg å fjerne meg frå tapas-bølga, men eg serverer likevel fingermat. Menyen du får her er utan kjøttbollar og aioli. Dette er ekte fingermat, som ein kan spise utan å sitte ned. Det kan vere vanskeleg å berekne kor mange bitar ein skal planlegge per person. Dersom ein serverer berre fingermat, bør ein ha sju bitar per person, og så noko søtt til slutt. Dersom ein har dette til ein drink før maten, er …

Eg ler meg skvett ihel…

Published by

Eg har tydelegvis lesarar utanlands og, einkvan har brukt google sitt omsetjingsverktøy for å omsette innlegget mitt om 17- mai-oppskrifter til engelsk. Etter å ha stava meg igjennom dette sat eg att i krampelatter/-gråt. Dette vart overmåte festleg. Eg har klipt litt i verket. Enjoy. … Some do well at it to get any such mail or backpack may be a little cake-like police. It may well happen, but most that were there were giant Norwegian, and for once we got off skuld cakes delivered so that we could organize the sale in a good way. It is a first time for everything, also there to deliver the cake to 17. mai, May, and then it may be wise to have a bookmarks to relate to, and not least, may be motivated by. We got to the instance to get posar hard step full of young knortar of some bollar that had not improved and that was useljelege. All good Can you make cinnamon balls and ordinary bollar, so they also quite large, so that …

Engelsk er vanskeleg…

Published by

…spesielt i utlandet. Eg må berre dele desse to med dokke. Dei stammar frå Egyptturen vår i fjor. Den eine er frå toget til Aswan, 1. klasse.  Den andre er frå ein restaurant i Alexandria som vi gjekk inn på, men tilhøva gjorde at vi gjekk før vi hadde fått bestilt men etter at vi hadde fotografert menyen. Ein del mystiske greier her.

Noko av det vakraste XIV

Published by

Eg har skrive om Joni Mitchell tidlegare, og ho er ein av mine musikalske favorittar. Both sides now er ein del av arven min, den har alltid vore der, i sangbøker, på radioen og på plate. Den fekk ein oppsving i Love Actually, der Alan Rickman gir Emma Thompson ein cd med Joni Mitchell der ho syng Both sides now. Emma Thompson har sett han kjøpe eit halssmykke, og forstår plutseleg at det er ei som i hans hjarte fortener halssmykket meir. Opptaket her er frå ein hyllingskonsert i 2000, der mange artistar framførte Joni Mitchell sin musikk. Dette er avsluttinga av konserten. Joni har lagt sangen ned ein kvart, men den er endå meir rørande enn slik ho sang den tidleg på syttitalet. Dette er levd liv.

Bakte jordskokkar

Published by

Eg eksperimenterer vidare med jordskokk, etter suksessen med jordskokksuppe her for ei stund sidan. Av dei erfaringane eg har gjort meg er at koketida varierer frå skokk til skokk, så og seie. Eg kan ha to jordskokkar av same storleik og plukka på same stad, den eine er mør etter 20 minutts koking, den andre er framleis hard etter 35.  Den beste løysinga på dette problemet er etter mitt syn å bake jordskokkane i staden for å koke dei. Eg handterer dei omtrent som båtpoteter, men delar dei litt grovare og mindre systematisk opp, mest fordi skokkane varierer slik i form og storleik. Jordskokkane vart vende i krydder og olje, og lagt i ei langpanne med bakepapir under. Dette bakepapiret sparer mykje vasking. Slike langpanner vert alltid ståande til godt etter middag, og reingjeringa er mykje enklare med bakepapir i botnen enn utan. Krydder-samansetjinga kan du variere etter smak og behag, det eg gjer her er berre eit forslag. Likevel er det nokre råd eg kan gje. Estragon passar ikkje så godt til jordskokk, den …

Noko av det søtaste I

Published by

Ein hagevenn minte meg på denne songen, og det passar så fint å presentere den for dokke i dag. For fem år sidan gjekk guten min i første klasse, og han og klassen hans hadde øvd inn denne songen. Han har aldri vore ein slik som skravla i veg om kva han gjorde på skulen, og vi må dra ut av han kva han driv på med. Vi har ein spøk der eg spør kva han har lært, han seier «ingenting», og eg seier eg må ringe til læraren og klage fordi dei ikkje lærer noko. 17. mai i første klasse vart klassen hans beden om å kome opp på scenen, og så song dei med klokkeklare røyster denne songen. Det er ein innfløkt, svensk tekst, og eg hadde ikkje høyrt at han hadde øvd, så det var ei stor overrasking for meg at han kunne den utanatt. Ikkje eit auge var tørt, så mykje kan eg seie.

Dagens duft for 17. mai

Published by

I dag har vi dobbelt grunn til å feire, både grunnlovsdagen og sigeren i Melodi Grand Prix i går kveld. Kva bør ein dufte av når ein skal feire sitt eige land og våre sigrar? Det finst berre ein norsk dameparfyme som eg veit om, Laila, lagd av den einaste norske parfymøren eg veit om, Geir Ness.  Han har oppkalt dufta etter mor si, som tok han med på fjellturar då han var liten, og inspirerte han til å lukte på blomane. Laila er ei frisk blomeduft, den har eit lite hint av frukt, men ikkje for mykje. Den er ein lys og lett parfyme, men blir lenge på huda, og gjer mykje av seg på ein god måte.   For meg er dette ei «kvit», rein, såpeaktig duft som ein føler seg vel med. Den er vaksen, eg ser ikkje for meg tenåringar med denne på seg, sjølv om det sikkert kunne vere stilig med ein slik kontrast.  Den er ikkje tilgjengeleg overalt, men eg veit av nokre Estetique-parfymeri har den, mellom anna på …

Kjøleskapslogistikkutfordringar

Published by

Av og til skjer det seg med innkjøpa til familien, vi endar opp med for mykje, slik at ting står i fare for å gå ut på dato. Frysaren er fin å ha, men det er grenser for kor lenge ting held seg der og. Dessutan er det ikkje bra å fryse mat som held på å bli dårleg, frysemat skal vere av god kvalitet.  I går kunne eg konstatere at eg sto der med ein pakke skinke som går ut på dato i kvart øyeblikk. Då gjeld det å hive seg rundt, og vere kreativ. Eg kjøpte ein boks crème fraïche, plukka asparges i hagen og fann ein liten purreslask i kjøleskapet. I tillegg hadde gubben spretta ein boks svenskesider, som eg tok ein raus klunk av. Ut av det fekk vi ein deilig middag. 5 svoltne vart mette av denne ladninga. Slik gjorde eg det: Tagliatelle med skinke og asparges 500 g tagliatelle 200 g kokt skinke 1 beger crème fraïche 1 dl eplecier eller eplejuice 15 cm purre Ein bunt asparges  Salt …

Endeleg fredag

Published by

Huskar du desse rosene? Dei kom i hus 30. april. Utruleg nok står dei her framleis. Dei raude har teke kvelden, men dei to kvite er nesten like fine. Nokre veker no, så har dei røtt seg. Det er spirar oppetter stilken i bladfesta, så desse er det verkeleg kraft i. Dei har blitt litt rynkete, eller fått fine linjer, som kosmetikkprodusentane kallar det, men dei har tydelegvis bestemt seg for å ikkje la det gå inn over seg, omtrent som meg.  Denne veka har besøkstala mine litt overraskande nesten dobla seg, så det kjem tydelegvis mange nye hit, som ikkje er vener og kjende, eller hagegale. Nysgjerrig som eg er, lurer eg på kven alle desse nye folka er. Legg gjerne igjen ei melding om kven du er og korleis du fann fram til meg. Bloggar du sjølv, er du velkomen til å presentere din eigen blogg. Eg ynskjer alle besøkande i kveld ei god helg, fredeleg vert den gjerne ikkje med MGP, 17. mai og 16. mai for dei som driv med slikt. …

Kaketips for 17. maifest

Published by

På vår skule er det kvart år fjerdeklasseforeldra som lagar 17. mai-fest for skulen og nabolaget. Foreldregruppa vert delt inn i ei teknisk gruppe som riggar og fiksar, ei leikegruppe (enklaste jobben…) som organiserer sekkeløp og limbodansing, lotterigruppa som fiksar gevinstar og lodd, og matgruppa. I tillegg skal alle levere minst ei langpannekake til salg, eller ei tilsvarande mengde muffins eller bollar. Då eg var i komitéen for første gong i 2006, vart eg spurt om eg kunne sende ut nokre kakeoppskrifter på mail og i ranselpost slik at folk hadde noko å gå ut frå når dei skulle lage sitt bidrag. Det som står nedanfor her er den mailen som eg sende ut. Oppskriftene på kaker å dele tidlegare i bloggen er alle henta frå denne mailen, så eg lenkar til dei lenger nede.  Nokre syns vel at det å få noko slikt på mail eller i sekken kan vere litt kakepolitiaktig. Det kan vel hende, men dei fleste som fekk det var kjempefornøgde, og for ein gongs skuld fekk vi kakene levert slik …

Å vere mamma

Published by

Eg har allereie erklært mine varme kjensler for Love Actually, men det eg ikkje visste var at det sirkulerer materiale som er klipt frå filmen på Youtube. I filmen ser vi ikkje så mykje til Emma Thompson og Alan Rickman sine barn, bortsett frå julegåveutdeling og hummarscener frå julespelet. Men sonen deira var tydelegvis opprinneleg skriven som ein noko opprørsk nesten-tenåring som var det vi heime kan kalle atal. I denne scena, som altså er blant dei sletta scenene, blir Emma Thompson innkalt til møte på rektors kontor, for å bli informert om sprella som avkommet har gjort. Måten ho handterer det heile på er mønstergyldig, etter mitt syn. All respekt til mødre som klarer å ta hand om sine kreative, utagerande og flotte guteslampar på ein slik måte at dei ikkje kjenner seg krenkte eller hundsa med.

Allergivennleg festbord

Published by

For dei som er allergiske er alle dei flotte festborda i mai eit trist syn. Ofte er det ikkje teke omsyn til at enkelte ikkje toler mjølk, mjøl eller nøtter. Eg syns det er god skikk å alltid spørje om det er allergikarar blant gjestane mine. Eg er heller ikkje fan av så voldsom merking av allergivennlege produkt på eit festbord, i allfall ikkje i mindre private selskap der vertskapet kjenner alle gjestane. Gje heller allergikarane eit vennleg hint om kva kaker som er lagde med tanke på dei, og så kan alle forsyne seg fritt. Står det ”allergimat” på ei kake så styrer alle andre unna, heilt utan grunn. Kaker som er allergitilpassa smakar ikkje så veldig annleis enn andre, og ingen allergikarar klarer å setje til livs ei heil kake åleine. Som vertinne er det målet mitt at allergikarane skal kunne spise det aller meste av det som er på bordet. Det er enklast både for dei og for meg. Blåbærpai 4,5 dl glutenfri fin mjølmix 3 ss sukker 150 g mjølkefri margarin …

Serge Lutens Un Bois Vanille

Published by

Når ein har lukta på parfymar som berre er solala, er det deilig å endeleg finne noko som verkeleg har kvalitet. Eg har ikkje lukta på mange av Serge Lutens sine parfymer, men ei som luktar like godt som meg, men annleis, ga meg ei lita prøve på Serge Lutens Un Bois Vanille. Un Bois Vanille kan minne om Acqva de Zucchero, men den er langt meir kompleks enn italienaren. Der Acqva er rein sødme, er Un Bois Vanille meir enn det. Den har eit hint av kokos, utan å minne om solkrem, den har eit hint av lakris utan at det blir ekkelt, og i botnen og overalt rundt ligg den sødmefylte vaniljen og pakkar det heile inn. I tillegg vil dei røynde kunne kjenne duft av bitre mandlar og bivoks i denne komposisjonen. Trenotane i botnen er gaiaktre, eller pokkenholt, eit treslag eg ikkje hadde høyrt om før no. Det er visst eit av verdas tyngste og mest solide treslag, brukt i gamle bowlingballar, morterar og utemøblar i tropiske strøk. All vill pokkenholt …

I morgen er det sommer

Published by

”I morgen er det sommer”, fortalde den austlandsfostra sonen min meg, han hadde sett ei sol på vermeldinga. Så feil kan ein ta, ute er det så vidt temperaturen kryp over 12 grader av og til, og regnet silar ned rett som det er. Men inkje er så gale at det ikkje er godt for noko. Hagen min er fin og grøn, det har til og med kome gras på nokre flekkar der det før berre var grus og groblad. Plenfrøa trivest tydelegvis med 12 grader pluss og lett regn. Rabarbraen kjem og trufast, trass i at den brutalt vart greven opp i vinter av UPC som kom for å legge inn breiband i huset vårt. Og breitt var det, vi har fått eit nytt bed som kallast UPC-bedet, ei meterbrei stripe som før var plen, men som no er fylt med fiolar, tusenfryd og alperips. Litt sitrontimian har vi og funne plass til. Graslauken syns og at veret har vore greitt, han står så strunk og fin med masse lilla blomster. Svigermor mi har …

Noko av det vakraste XIII

Published by

Ei av dei aller første platene eg hadde var med Leonard Cohen. Han har på ein måte alltid vore med meg. Sangleg har han mange manglar, men han skriv vakre melodiar og rørande tekster. Eg har alltid likt det han gjorde. I 1987 kom Jennifer Warnes med plata «Famous blue raincoat». Der gjorde ho berre Cohen-låtar, og ho gjorde det på ein fantastisk måte.  Sangteknikken hennar er så langt frå Cohen sin som det er råd å kome utan å ende opp med opera. Ho har ei plastisk stemme, rik på klang og overtonar. Der Cohen er monoton og raspete er Warnes varm, velmodulert og uttrykksfull. I tittelsporet til Famous blue raincoat fortel Cohen ei historie om eit kjærleikstriangel. Han som syng fekk henne til slutt, men kjærleiken har kolna, og han skriv ein vennleg brev til han som ho elska. Vemodet ligg mellom linjene, og fortel om kor tilfeldig det er kven vi endar opp saman med, og kor vi endrar oss kroppsleg og mentalt. På youtobe ligg det berre ein video med Jennifer …

Fire svoltne og tre biffar

Published by

-Kva gjer ein då? Betre vitlaus enn rådlaus er slagordet her i heimen, så det vart middag, og alle vart mette. Eit stykke biff, i dette tilfellet entrecote, er ofte ganske stort. Mine kjøtstykke var nok i overkant av 200 gram, og med tre slike har ein meir enn nok til ein middag til fire viss ein berre er om seg og for seg. Eg skar entrecotestykka reine, altså tok bort feittauga (ja, eg veit at kokkane meiner det er det beste, men i gryte? Vel…) og andre seige ting, du veit desse perlemorsfarga banda som ligg der kjøtet deler seg. Så delte eg kjøtet i strimlar. Pass på at du skjer på tvers av kjøtfibra, elles vert kjøtet seigt same kor flott kvalitet det har frå før.  Så fresa eg kjøtet brunt i små porsjonar i varm gryte med litt smør og litt olivenolje. Eg skuldar å nemne at eg hadde ein slant raudvinsaus ståande frå den opprinnelege biffmiddagen. Jada, posesaus, det skjer her i huset iblant. Avkoket frå gryta hadde eg oppi sausen …

Dsquared Wood for her

Published by

Når ein virrar rundt på byens parfymeri er det rett som det er at ein får prøver på nye dufter. Iallfall dersom ein spør om det. Bipbap og eg var innom Eger, det nye kjøpesenteret midt på Karl Johan, og Estetique der er det einaste norske parfymeriet som fører Dsquared Wood-duftene i dame- og herreutgåve.  Av ein eller annan grunn fekk eg med meg berre dameutgåva, og det kan vere like bra. Etter å ha googla desse duftene kan eg notere meg at dei er nærast reine fioldufter. Av alle duftaromaer trur eg det er den eg slit mest med.  Likevel har eg enkelte parfymer som inneheld fiol i begrensa mengder. Både Feminité de Bois og Karl Lagerfeld Floriental har fiol i seg, og begge dei to likar eg fantastisk godt. Men rein fiol utløyser hvoudverk og kvalme hos meg, og eg må gå og vaske det av meg med ein gong om det vert «feil».  Viss du likar fiol, og i tillegg syns at jasmin er deilig så er Dsquared Wood rett duft for deg. …

Shish kebab

Published by

 Sjølv om det ikkje er lenge sidan snødrevet sto om øyrene på oss er det freistande å byrje tenke på å ta fram grillen frå garasjen. Ut med gammalt kol, rista må i salmiakkvatn og skrubbast med stålbørste, og så er vi klare til ny grilldyst med nye oppskrifter. Først må vi ta med nokre grunnprinsipp for grilling: Brukar du grillkol, så tenn grillen i god tid før maten skal lagast, minst ein halvtime før du skal byrje å grille. Legg kolet i ein haug på midten utan rista på når du tenner opp. Når kola er blitt kvite av oske lønner det seg å legge hovudmengda av grillkolet på eine sida av grillen. Då kan du flytte maten bort frå den mest intense varmen når kjøtet står i fare for å bli svidd, og bruke meir indirekte varme. Ha alltid ei bøtte og ei spruteflaske med vatn i beredskap, og hald ungane unna. Eg har fått meir og meir sansen for å grille lammekjøt. Det er mildt og godt på smak, og tek til …

To rose-dufter: Voleur de Roses og Drôle de Rose

Published by

L’Artisan har to rosedufter,Voleur de Roses og Drôle de Rose. Voleur de Roses (rosetjuven) er den mandige av dei, sjølv om begge er beskrivne som unisex. Med mandig meiner eg at den er mineralsk, nesten metallisk i lukta til å byrje med, medan Drôle er meir blomstrande, feminin og nesten søtleg i starten. Det mineralske i Voleur vert mildna av ein fruktig note, som i følge ekspertane skal vere plomme. Likevel er det rav og eit lite hint av løysemiddel som pregar Voleur den første timen, iallfall på mi hud. Etter kvart utviklar den seg i ei mørkare retning, og patchulien kjem fram. Heile tida sit denne nært til huda, og er ikkje dominerande sjølv om den inneheld relativt markante notar. Mot slutten er den varm og tiltalande, det luktar berre godt. Eg ser for meg at denne må vere fantastisk på den rette mannen, altså som har rett hudkjemi til å bere denne. Den kan sjølvsagt også gjerne berast av ei kvinne. Drôle de rose (den morsome/festlege (??) rosa? Nokre translatørar her?) er som …

Godt brød er halve føda

Published by

Eg får ofte spørsmål om kva eg meiner med godt brød. Ein har så lett for å seie «server med ein salat og godt brød til» når ein skriv oppskrifter. Det beste brødet er nybakt, men mange typar brød toler godt lagring. Dei Heidi bakar her toler å ligge eitt par dagar utan at dei vert kjedelege av den grunn. Server dei med brunost, brie eller til ei god suppe. Alt godt Vår norske kosthald er basert på brød, brød og atter brød. Brød til frukost, kvelds og midt på dag. Dette er nedarva gjennom generasjonar. Men vi må ikkje klage. Før i tida hadde dei graut minst to gongar for dag. Graut til frukost og oppattvarma til kvelds. Og det var ikkje fløyelsmjuk graut dei åt, oftast var den kokt på sammalt grovt mjøl. Korleis det var å ete graut på 1800 talet har Olav Aasmundson Vinje fortalt i ”Ferdaminne” då han åt graut på garden Grut. ”Dette var havregraut av det rette slaget. Sådene stod med piggar nett som busti på ein grisrygg, …

Ein fin dag

Published by

Eg har hatt ein fin dag i byen! BipBap, som skriv http://www.velduftende.com, og eg møttest på Majorstua, og byrja dagen på Heaven Scent som avtalt. Dei sterkaste minna som sit att derfrå er Coeur d’été frå Miller Harris, og Vittoria Apuana frå Profumi del Forte. Coeur d’été er ei mjuk og delikat sommarduft, som opnar med kvit fiol, heliotrop og solbær, men som får sødme frå sjokolade, banan og lakris (!!) utan at den på nokon måte er klissete. Lyn Harris komponerte den medan ho var gravid, og følte at luktesansen hennar vart meir kjenslevar enn den hadde vore. Dette er ei duft som er nær deg, og som er lett å bere, samstundes som den har karakter og særpreg. Avslutninga er floral og tørr utan å vere pudrete. Ei elegant duft som skiftar preg undervegs utan å tape seg. Vittoria Apuana er også fruktig, har også banan, men supplert med vanilje og balansert med mykje sitrus, fleire ulike typar sitrusfrukter. Denne er også velkomponert, har ei vakker flaske og avsluttar varmt og nært kroppen. …

Fuglefrø

Published by

”Skal vi ha fuglefrø til middag?” Jenta mi lurte storligen då ho såg meg stå med ei steikepanne full av ulike sortar frø. Eg blanda frø som eg rista og strødde over salaten. Prøv å blande graskarfrø, solsikkekjerner og pinjekjerner. Varm steikepanna opp til det ryk av den, men ikkje ha i feitt. Rist frøa medan du drysser over salt. Graskarfrøa poppar lysteleg i panna, og solsikkefrøa og pinjekjernene får ein pen, brun farge. Pass på at du ikkje brenn dei, dei skal berre så vidt skifte farge. La frøa kolne på ein tallerken. Lag ein enkel salat med ruccola, issalat og det du måtte ha i kjøleskapet. Dryss frøkjernene over, og skav litt parmesan på. Deilig! Dette kan du bruke som sunt laurdagssnop og. Pappaen påstår det er godt som snacks til øl… Som du forstår driv eg med tilbehør for tida. I går fekk du greske grønsaker, viss du poppar fuglefrø og har dei i ein sprø salat er dei fleste fornøgde. Då manglar vi berre noko vått til. Eg har ikkje lyst …