Eg forstår meg ikkje på desse demonstrantane i København. Er dei i mot at delegatar frå ulike land møtest og diskuterer klimapolitikk? Burde dei slutte med det? Eller snakkar dei kanskje ikkje fort nok? Trur dei at viss dei bråkar masse på utsida av Bellasenteret så går det fortare og blir ein betre avtale på innsida? Eg lurer altså på om dei er for eller i mot. Det finn eg ikkje svar på nokon stad. Men eg har ei hypotese; dei er eigentleg sinte og frustrerte over heilt andre ting, og så syns dei at det er gøy å lage bråk. Når eg les slikt føler eg meg som ei gamal kjerring, men beklagar, eg klarer ikkje å mobilisere noko særleg forståing for desse dustane. Og så er eg skikkeleg irritert på dei som står bak og organiserer slike bråkerundar. Kan dei ikkje melde seg som frivillige i ein ungdomsklubb eller på eit eldresenter viss dei har for lite å fylle tida si med? Dei har jo tydelegvis både engasjement og organiseringsevner.

No rett før advent treng eg minne meg sjølv om at det lysnar. Snart. Det blir vår denne gongen og. Dette bildet hjalp litt, det er ein flott magnolia som står utanfor Park hotell i Sandefjord.

Eg lovte to  «jubileumsgåver» i går, både til menn og kvinner. Men mennene manglar! Berre SveinV har meldt si interesse for herreduftene. Har eg berre kvinnelege lesarar? Eller kan det hende at dei mennene som er innom gjev drallen i å lukte godt? Overraskande.  Hmmm, her må eg tenke ut noko lurt. I mellomtida, medan eg tenker: Kast dokke på, så er dokke med i trekninga. Ha ein fin kveld!

Tamiflu-pillane –vaksina har gått ut på dato. Neida, dei har ikkje det. Dei går ut på dato hausten neste år. Vi sit på eit enormt lager, og datogrensa er satt strengt. Virkestoffa er sjekka, og virkar ifølge berekningar tilnærma like godt etter to år etter utløpsdato. For alle oss som jobbar med mat er det soleklart at mange slike datoar er for strengt fastsett. Dessutan har legemiddelverka i heile Europa, som sit på same legemiddel vaksine, også godkjent at holdbarheitsdatoen vert utvida. Så vidt eg kan sjå er dette ganske udramatisk. Når skal vi bruke eit slikt stort lager? Er ikkje det i ein akkurat slik situasjon som denne vi no er oppe i? Det må vel vere tilfelle som dette slike kriselager er meint for? Er eg på feil jorde?

…mellom å barbere seg og å kutte hovudet av seg er det ikkje alle som mestrar. Denne legen, kommuneoverlege Gunnar Hetland i Granvin, meiner vi bør halde oss borte frå bussar, konsertar og kinoar til svinekrisa er over. Eg blir litt oppgitt over folk som ikkje tenker over korleis bodskapen deira vert oppfatta hos andre. For dei som lever eit liv prega av angst frå før har denne typen oppslag berre ein effekt, nemleg å skape endå meir stress, redsel og sosial angst. Dei Gunnar Hetland verkeleg når fram til med slike utsegner er dei som treng det minst, som allereie er livredde for å leve livet sitt. Og er det dei han ynskjer å oppnå?

-Iallfall kan det synest som om at svineinfluensaen har inntatt huset. Førebels er det berre eg som er pjusk, og alle symptoma stemmer ikkje. Den har ikkje slått seg på magen, men halsen er sår og eg hostar. Feberen er låg, men det legane kallar subfebril, altså små temperaturskilnader rundt normalpunktet. I og med at eg er i risikogruppa (astma) så kjem eg til å ta det med ro, og så får vi sjå kva dette er. I mellomtida må dokke sende meg varme tankar, det hjelper heilt sikkert. Det blir ikkje så mykje matlaging og fotografering heller, det er familien som skal ete det eg lagar, og eg får prøve å la vere å smitte dei. Ha ein fin dag, alle som stikk innom!

-då alle grafsar i andres privatliv, og brukar kvelden på å sitte og søke på vennar, uvennar og kjendisar frå heile alfabetet for å finne ut kva dei tener. Eg vaks opp i ei familie med eige firma, og inntektene gjekk opp og ned på  meir eller mindre forutsigbart vis. Framleis huskar eg skamma ved det å bli konfrontert med kva far min tente eller ikkje tente av folk i klassa mi og på bygda. Då hadde altså einkvan stilt seg opp på kommunehuset og gått igjennom skattelistene som var lagt ut, og notert seg inntekt og formue på folk dei var nysgjerrige på. Så bar dei det til gards, og informasjonen spreidde seg fortare enn influensasmitte. Du kan blokkere deg for inntektssøk på Facebook. Det gjer du ved å klikke på desse lenkene, som eg fann inne hos Moseplassen: Tv2:Klikk.no:Skattelisten:Dagbladet/ Kjendis.no:

Har du som eg kjøkkenet fullt av små, svimete vesen som ikkje let seg fange, og som et på alt du har framme? Dei er bittesmå, men likevel er dei kjempeekle. Eg føler at eg er ei dårleg husmor, som ikkje klarer å halde kjøkkenet mitt reint. Like sikkert som at bjørnebæra og plommene modnar så kjem bananfluene inn i huset. Dei lever i blomsterjord, i søpla og andre fuktige plassar. Krigen er i gang her i huset, og eg har funne to tiltak som fungerer. Det eine er ei avansert vidareutvikling av det gamaldagse spiralforma fluepapiret som han onkel Nils hadde i fjøset, denne gongen i form av lekre, gjennomsiktige klebrige ark. Dei kan vere lit plundrete å sette opp, men når dei først er på plass funkar dei som ei kule. Mine heiter CurEra, og eg har kjøpt dei på Ica Maxi. Eg har så vidt eg huskar også sett dei på Plantasjen. No ser arket som heng ved vasken ut som ei slagmark for tredje flueverdenskrig, og eg nyt synet. Tiltak nummer …

Tiåringen ville bestemme middag, og for ein gongs skuld vart det ikkje pizza, men fiskebollar. Han dro avgarde til butikken med ein femtilapp i handa, og skulle handle. Eit kvarter seinare var han tilbake med to boksar First Price fiskebollar. Eg var skeptisk, men tenkte at dei skal få ein sjanse. Då eg opna boksen såg eg med ein gong at her var det noko som ikkje stemte. Bollane var blaute som gjørme! Dei lukta ikkje stygt, men då eg skulle helle av krafta var det veldig lite kraft i boksen, kanskje berre ein halv desiliter. Andre boksen var heilt lik. Eg har sendt ein reklamasjon til unil.no, men har ikkje fått svar. Er det andre her som har tilsvarande erfaring? Er desse bollane alltid så ekle?

Det er ikkje alltid eg veit så mykje om det som står i avisa, men det som er skrive om her kan eg ganske mykje om. Reglane for offentlege anbud er svært strenge. Det kan vere vanskeleg å forstå av og til, men reglane er der for å sikre at bruken av offentlege midlar vert gjort så fornuftig og kostnadsbesparande som mogeleg. I tillegg skal det vere rettferdig og «transparent» for dei som er med i konkurransen, ingen forskjellsbehandling, altså. I dette tilfellet har ein leverandør levert eit tilbod som ikkje var lukka. Eit tilbod som ikkje er lukka kan fiklast med, ein kan fjerne og legge til papir og rote til tilbodet. Difor er det ein ufråvikeleg regel at tilboda skal vere lukka, dei skal opnast med minst to personar til stades og det skal førast ein protokoll frå opninga. Det er sjølvsagt tragisk at ein leverandør vert avvist på dette grunnlaget uansett, og særleg dersom leverandøren har berre ein kunde. Men i slike tilfelle er det heilt umogeleg å gjere unntak. Dei i …

-Eller er det noko grunnleggande feil med handa til denne dama? For meg ser det ut som om den er forlenga, knekt eller feilmontert…

Kva er det med det å gå på do som gjer at folk som elles er velfungerande, høgt utdanna frå heimar med klavér misser tankens kraft? Det lurer eg på. Du sit på do, og gjer det du skal, og så dreg du i papiret. På grunn av akutt materialtrøttleik slitnar papiret slik at du sit med ein liten tjafs i handa. Kva gjer du då? Det einaste fornuftige er vel å sleppe den i do, eller gjere eit tappert forsøk til, og pakke den inn i den vonaleg lengre og meir tenelege remsa du då får hand om. Neida, det vaksne fornuftige folk gjer er å sleppe papiret PÅ GOLVET!!! Kvifor i all herrans namn var det det luraste du kunne kome på å gjere med det? Kor vanskeleg kan det vere å la vere å lage rot og søppel på golvet? Neida. Tankens kraft er tapt, og vaskedama får rydde opp. Det same gjeld tørkepapiret. Oj, dunken er full. Kva gjer du då? Tørkar hendene, og stildrar papiret ditt øverst på den svulmande …

Det burde vere ei smal sak, å laste ned ein drivar til eit kamera slik at maskinen og kameraet snakkar saman. Men neida. Mitt Canon EOS 350D er ikkje i posisjon til å kome i kontakt med min noko slitne, men fullt ut fungerande laptop. Eg er på randen til samanbrot, og må kapitulere og gå over til eit lite lommekamera som trettenåringen lånar meg for å redde mora si frå hjarteatakk og kamerakramper. Kor vanskeleg kan det vere? Heime har eg ein strålande fin stasjonær mac, som spring ut i verda i det øyeblikk den får ein plugg i sida, og hentar den programvara som skulle trengast for slik kommunikasjon. Men klarer ein pc det same? Nei. Eg byrja med «data» i 1988, på ein fin, liten mac på universitetet, som sikkert kosta eit heilt studielån. Eg huskar enno frustrasjonen over å møte pc-verda i 1992, då eg kom i skrivande arbeid. I dag har eg attopplevd denne kjensla, og må berre få lov til å skrive av meg frustrasjonane her. Takk for at …