Denne coleusen kjøpte eg med meg frå Geimyradagen tidlegare i haust, men no heng den med nebbet på trappa. Hufsa har vore her, altså minusgradene. Det er skikkeleg kaldt om morgonane, sykkelhanskane har kome til nytte, og eg må puste gjennom skjerfet i oppoverbakkane for ikkje å få den kalde lufta rett ned i lungene når eg syklar. Likevel er eg glad i hausten. Vakre fargar, friske, klare dagar og varm heimehygge om kvelden er sider ved hausten som eg set pris på. I morgon skal vi i fjortenårsdag til fadderbarnet mitt, han ønskar seg dvd-ar i gåve. Viss du har forslag til filmar som slike gutar likar, så skriv det gjerne i ein kommentar. Min tiåring har nokre forslag, men eg trur dei er opptekne av ganske ulike typar film. Så ynskjer eg alle som stikk innom ei fredeleg helg!

Då eg studerte hadde eg Viggo Hagstrøm som lærar. Det bygger seg alltid opp myter rundt lærarar som underviser ved same lærestad i mange år, og eg trur at nest etter Carl August Fleischer er det få det finst så mange historier om som Viggo. Han var ofte med på førsteavdelingsseminara, som vart halde på studenthytta Hoppeseter, og han stilte opp i sine brune spasersko, grøn nikkers, ganske trang battlejakke og slips – uansett ver og føreforhold. Viggo er ein ivrig kunstsamlar, og samlinga hans av Per Krohg er eineståande. Han har så mykje kunst at kjøkkenet er teke i bruk til lager, og han et hos mor si, som bur i same hus. I formuesrettslege fag omhandla døma han brukte ofte dyre maleri, eg huskar han forklarte oss begrepet remburs ved ei dramatisk historie om eit maleri som skulle selgast frå Norge til Frankrike med garantierklæringar, forsikringsavtalar, fraktsertifikat og alt anna som høyrer med ved slike høve. Han underviste også i opphavsrett, men der var han lite praktisk orientert. Han tok alltid utgangspunkt i …

  -tenker eg å ha her for meg sjølv. Resten av gjengen skal til Sommarland i Bø, og eg skal rydde litt i huset etter ein strålande fin fest i går med like strålande fine kollegaer. Det blir restemiddag, og det er heilt OK. Gnocchi med asparges og risotto med honningmarinert kylling er det vel ingen som seier nei til? Capunataen gjekk dessverre med, for den var så god. 😉 Eg ynskjer alle som kjem innom ei fredeleg helg!

Med ein elegant liten liljekonvall i motlys sig helgefreden inn over meg. Og det kan jammen trengast, for eg skal bake til bryllup og bydelsdag, lage middag til gjengen, ordne gåve til ein trettenårsbursdag og pakke til tiåringen sin Italia-tur natt til søndag. Eg minner meg sjølv om at dei dagane då alt står på hovudet er gode dagar, og ynskjer alle som stikk innom ei fredeleg helg!

Når du les dette er vi i Arendal, utan datanett og har det sikkert heilt strålande. Vi held til i eit hus ikkje så langt frå havet, med utsikt til Torungen fyr. Vertinna har sikkert bada, det kan eg love at eg ikkje har. Vi har vore inn til byen med båten, kjøpt god vin og mørt kjøt, eller kanskje litt kveite eller ferske reker, og nikosar oss. Eg fotograferer, slik at eg har noko å skrive om når eg kjem tilbake til den store byen. Nelliken på bildet er det svigermor som brakte i hus. Nellikar er nedvurderte, det er flotte, fløyelsmjuke blomar som toler ein støyt. Då søstra gifta seg var buketten hennar ein ball lagd av nellikar akkurat like metta raude som den svigermor tok med seg til meg. Eg syns denne er nydeleg, og let den stå her og lyse opp bloggen min til eg kjem heim. I mellomtida ynskjer eg alle som kjem innom her ein fredeleg kveld. 

Huskar du desse rosene? Dei kom i hus 30. april. Utruleg nok står dei her framleis. Dei raude har teke kvelden, men dei to kvite er nesten like fine. Nokre veker no, så har dei røtt seg. Det er spirar oppetter stilken i bladfesta, så desse er det verkeleg kraft i. Dei har blitt litt rynkete, eller fått fine linjer, som kosmetikkprodusentane kallar det, men dei har tydelegvis bestemt seg for å ikkje la det gå inn over seg, omtrent som meg.  Denne veka har besøkstala mine litt overraskande nesten dobla seg, så det kjem tydelegvis mange nye hit, som ikkje er vener og kjende, eller hagegale. Nysgjerrig som eg er, lurer eg på kven alle desse nye folka er. Legg gjerne igjen ei melding om kven du er og korleis du fann fram til meg. Bloggar du sjølv, er du velkomen til å presentere din eigen blogg. Eg ynskjer alle besøkande i kveld ei god helg, fredeleg vert den gjerne ikkje med MGP, 17. mai og 16. mai for dei som driv med slikt. …

Fred og ro har senka seg over meg, spesielt fordi denne vakre dagen er ein fridag. I dag kjem bilda av fredagsblomane mine frå hagen, sidan den står i vakkert flor.  Ruteliljene mine (fritillaria meleagris) har endeleg etablert seg godt. Det er sikkert fire år sidan eg grov dei ned, og det har kome nokre blad og ein blome, men i år ser det verkeleg ut til at dei trivest. Kunsten er altså å vere tolmodig, og ikkje gje opp ein plante fordi om den ikkje gjer så mykje av seg i byrjinga. Er dei ikkje vakre? Vipeegg er eit anna vanleg namn på dei, gjerne på dei kvite. Men eg syns dei rutete er dei mest spennande å sjå på. Men no går eg ut ein runde til; denne gongen med ei bok, solbriller, telefon og honningkaker med smør på. Teen er servert i kopp frå Tivoli; dei er solide, og med pant på, så du kan velje om du leverer den inn att i Tivoli og får nokre slantar tilbake, eller tek den …